توسعه اكوتوريسم:/پایان نامه درباه بوم گردی

92
ژانویه 18, 2019 0 Comment

توسعه اكوتوريسم

در برنامه ريزي و توسعه اكوتوريسم مناطق روستايي بايد اصول و قواعد پايداري را رعايت نمود.سرمايه‌ها و ارزش‌هاي پنهان طبيعي،فرهنگي و تاريخي فراواني در مناطق روستايي وجود دارند كه قابليت عرضه و معرفي به گردشگران داخلي و خارجي را دارد.اين فرصتي است مغتنم كه مي تواند تحولي دراقتصاد مناطق كم درآمد روستايي دركشورهاي درحال توسعه فراهم آورد و به عنوان ابزاري جهت ايجاد معيشتي نوين و پايداردررونق اشتغال بومي و افزايش درآمدهاي محلي محسوب شود و به بهبود اقتصاد درزندگي مناطق محروم بينجامد. مردم بومي صاحبان اصلي زيستگاه‌هاي طبيعي هستند.قلمرويي كه در آن زندگي مي كنند، زبان، فرهنگ، روح و دانش آنها به اين مردمان تعلق دارد (H.Zeppel , 2006:4). برنامه ريزي و اجراي فعاليت‌هاي گردشگري براساس اصول توسعه پايدار با درنظر گرفتن ملاحظات اجتماعي و طبيعي منطقه همچنين مي تواند انگيزه اي براي باقي ماندن جوانان در روستا و پيش گيري از مهاجرت آنها به شهرهاي بزرگ باشد .

اكوتوريسم شكل پايدار گردشگري مبتني بر منابع طبيعي است كه به طور عمده بر دو فاکتور “کسب تجربه در طبیعت” و “یادگیری در مورد طبیعت” تأكيد مي نمايد(فنل، 1383:72) شكل بهينه از هر گونه گردشگري شكلي است كه با در نظر گرفتن اصول پايداري توسعه يابد. اكوتوريسم نيز از اين قاعده مستثني نيست و توجه به اصل پايداري يك عامل اساسي در توسعه اين نوع از گردشگري است. بنابراين، طبق تعريف‌هال مي توان گفت: اكوتوريسم پايدار آن نوع از گردشگري است كه از نظر اكولوژيكي پايدار باشد؛ يعني، به نيازهاي فعلي اكوتوريسم تها پاسخ دهد و به حفظ و بسط فرصت‌هاي اكوتوريستي براي آينده بپردازد و به جاي صدمه زدن به اكولوژي در جهت پايداري تلاش نمايد (هال، 1999:233). يكي از اصول توسعه پايدار در مناطق طبيعي حفاظت از منابع و جلوگيري از تخريب و كاهش ارز شهاي آن‌هاست. منابع طبيعي از اصلي ترين دارايي‌هاي يك سايت اكوتوريستي هستند؛ بنابراين، براي حفاظت از اين منابع لازم است كه مديريت درست و اصولي صورت گيرد. ارزيابي ظرفيت تحمل، اولين گامي است كه براي پيشگيري از اثرات منفي اكوتوريست‌ها برداشته شده، مانع تحميل تغييرات غيرقابل كنترل بر مكان اكوتوريستي مي شود. در مبحث مديريت منابع بعد اكولوژيكي ظرفيت تحمل مورد توجه قرار مي گيرد. در اين بعد به ظرفيت محيط زيست در سازگاري با اثرات گردشگري و اكوتوريسم توجه مي شود. گياهان، خاك، آب، هوا وساير اجزاي اكوسيستم‌ها، هم به تنهايي و هم در ارتباط با ساير اجزاي اكوسيستم و گونه‌هاي زيستي در اين بعد مورد توجه قرار مي گيرند. اكوسيستم‌هاي در معرض خطر شاخص مهمي در مديريت منابع گردشگري است. اين شاخص بر اين اساس استوار است كه هر چه گونه‌هاي جانوري كمياب تر باشند، در نظر گردشگران جذاب ترند و بنابراين، چنين گونه‌هاي كميابي بيشتر در معرض خطر بوده و آسيبپذيرتر خواهند بود. بنابراين، ضروري است كه به كنترل و مراقبت از اكوسيستم‌ها و گونه‌هاي جانوري در حال انقراض و در معرض خطر نابودي پرداخت، كه اين اقدام هم به خاطر محافظت از خود آ نها و هم به خاطر حفظ و حمايت از صنعت گردشگري صورت مي گيرد كه به وجود آن‌ها بستگي دارد (سازمان جهانی گردشگری، 1380:32). اكوتوريسم در جهان همواره با يك چالش عمده و اساسي روبرو بوده است و آن مسئله پايداري و چگونگي استفاده بهينه از منابع طبيعي است؛ به گونه اي كه كمترين آسيب را براي آن منابع و نيز جوامع محلي داشته باشد. يكي از عمده ترين نظرياتي كه در اين راستا مطرح شده، نظريه فنل در مورد گردشگري پايدار با تأكيد بر منابع طبيعي است. فنل در واقع چارچوبي را ارائه مي دهد كه شامل 6 عنصر عمده براي توسعه اكوتوريسم پايدار است. اين 6 عنصر در ارتباط با يكديگر و نيز منابع طبيعي قابل بهره برداري عمل مي كنند. نمودار 2-2 اين چارچوب را نشان مي دهد. بر اساس اين مدل اكوتوريسم عمدتاً متكي بر عوامل مهمي چون گردشگران، كالاها و خدمات ارائه شده به آنان، مديريت منابع، تورگرداني  و توسعه جامعه محلي  است. فنل اين موارد را در دو بخش تقسيم بندي مي كند. بخش بازديدكنندگان و بخش خدمات؛ بخش بازديدكنندگان مربوط به چگونگي جذب، حفظ و كنترل تعداد بازديدكنندگان سایتهاي طبيعي و نيز تحقيقات، بازار براي درك پتانسيل‌هاي بازار و ويژگي‌هاي بازديدكنندگان است و شامل بازاريابي  مديريت بازديدكنندگان، نگرش بازديدكنندگان بخش خدمات كه به عرضه محصول اكوتوريسم مربوط مي شود، شامل فعاليت‌هاي تورگرداني، مديريت منابع و مشاركت و توسعه جامعه محلي است.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی و تحلیل تأثیر احداث اقامتگاه­های بوم­گردی بر روی معیشت جامعه محلی، مطالعه موردی، روستای افراچال ساری