نگارش پایان نامه – روش تاپسیس

A hand holding a flashlight uncovering hidden arrow sign. Business vector concept illustration

پایان نامه ها

تاپسیس روشی چند معیاره برای مشخص کردن راه حل انتخاب از مجموعه محدودی از گزینه ها می باشد. قاعده اصلی گزینه انتخابی کوتاه ترین فاصله از راه حل ایده آل  مثبت و دورترین فاصله از راه حل ایده ال منفی است. پروسه تاپسیس می تواند به صورت مجموعه ای از مراحل ارائه شود. روش تاپسیس اولین بار توسط هوانگ و یون[۱] در سال ۱۹۸۱ به عنوان یک روش تصمیم گیری سازشی بر مبنای حداقل نمودن بردار ارزیابی آلترناتیوها از نقطه ایده آل مثبت و حداکثر نمودن آن از نقطه ایده آل منفی مطرح گردید. به دنبال آن در سال ۱۹۹۴ روش تاپسیس توسط لایی[۲] و همکارانش برای حل مسائل برنامه ریزی چند هدفه به کار گرفته شد. نوع گسترش یافته تاپسیس تحت عنوان روش تاپسیس گروهی توسط چن[۳] در سال ۲۰۰۰ مطرح گردید. علاوه بر این روش  تاپسیس برای حل مسائل تصمیم گیری با پارامترهای فازی نیز به کار گرفته شد. همچنین ابوسینا در سال ۲۰۰۰ از این روش برای حل مسائل برنامه ریزی چند هدفه پویا استفاده نمود. اصل پایه ای تاپسیس انتخاب گزینه ای با کوتاه ترین فاصله از ایده آل مثبت و بیشترین فاصله از ایده آل منفی است. در حقیقت تاپسیس دو نقطه ارجاع را ارائه می کند.

 

 

۲-۷- روش ویکور

روش ویکور یک روش کاربردی در مسائل تصمیم گیری در مواجه با شاخص های مختلف و حتی متناقض می باشد. روش ویکور که یک اصطلاح صربستانی می باشد به عنوان یکی دیگر از روش های سازشی توسط اپریکوویچ[۴] در سال ۱۹۹۸ معرفی گردید. روش ویکور بر رتبه بندی و انتخاب مجموعه ای از گزینه ها در حضور معیارهای متعارض، تمرکز می کند. معیار رتبه بندی گزینه ها در این روش همزمان بر اساس میزان نزدیکی به حل ایده آل و در نظر گرفتن حداکثر میزان تاسف می باشد. به زبان ساده به طور کلی روش تاپسیس میزان فاصله از ایده آل ها را در نظر می گیرد و روش ویکور میزان تاسف هر گزینه را اندازه گیری می کند. هر گزینه ای که فاصله اش از ایده آل کمتر باشد به عنوان بهترین انتخاب می شود. وانگ[۵] و همکارانش در سال ۲۰۰۶ روش تصمیم گیری ویکور را با روش فازی ترکیب نمودند و روش ویکور فازی را ارائه دادند. مبنای رتبه بندی در روش ویکور براساس معیار نزدیکی به جواب ایده آل یا معیار دوری از میزان تاسف می باشد(اپریکوویچ، ۱۹۹۸و اپریکوویچ و تزنگ[۶]، ۲۰۰۴). وحدانی و همکارانش در سال ۲۰۱۳ یک روش سازشی برای تصمیم گیری با معیار های چند گانه ارائه دادند که همزمان از هر دو روش ویکور و تاپسیس استفاده می نماید. از آنجایی که در این روش از مزایای هر دو روش سازشی فوق همزمان استفاده گردیده است، بنابراین در پژوهش از این روش در راستای تشکیل مدل بهره گرفته شده است.