فایل دانشگاهی – برّرسی و تحلیل عوامل فروپاشی جوامع از منظر امام علی (علیه السلام) با تأکید بر نهج  …

فایل دانشگاهی – برّرسی و تحلیل عوامل فروپاشی جوامع از منظر امام علی (علیه السلام) با تأکید بر نهج …

. قرشى بنابى، على اکبر، قاموس قرآن، چاپ ششم، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۱۲ق، ج‏۱، ص۱۱۸٫ ↑
. نهج البلاغه، کلام ۴۰٫ ↑
. عزالدّین ابوحامد ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، تصحیح محمّد ابوالفضل ابراهیم، کتابخانۀ عمومی آیت‌الله مرعشی نجفی، قم، ۱۳۳۷، ج ۳، ص ۲۳۵٫ ↑
. ابن ابی الحدید، پیشین، ج ۱، ص ۲۳۱٫ ↑
. همان. ↑
. نک: دلشاد تهرانی، مصطفی، میراث ربوده (تحلیلی بر رویداد سقیفه)، چاپ سوم، تهران، دریا، ۱۳۸۹، صص ۱۳۴-۱۴۱٫ ↑
. دلشاد تهرانی، مصطفی، لوح بینایی (تحلیل تاریخ حکومت امام علی × با تأکید بر نهج البلاغه)، تهران، دریا، ۱۳۹۲، ص ۴۵۱٫ ↑
. ابن‌هلال ثقفی، ابراهیم بن محمّد بن سعید‏، الغارات، تصحیح عبدالزّهراء حسینی، قم، ‏دارالکتاب الإسلامی،‏۱۴۱۰ق‏، ج ۱، ص ۲۹٫ ↑
. نصر بن مزاحم، وقعه صفّین، چاپ دوم، قم، مکتبه آیهالله المرعشی النجفی، ۱۴۰۴ق، ص ۴۸۰، با اندکی تخلیص. ↑
. نهج البلاغه، کلام ۲۳۸٫ ↑
. نک: ابن‌میثم، میثم بن علی بن میثم بحرانی، شرح نهج البلاغه، بیروت، دارالثقلین،۱۴۲۰ق، ج ۳، ص ۴۲٫ ↑
. نهج البلاغه، خطبه ۱۰۸٫ ↑
. همان، خطبه ۲۷٫ ↑
. همان. ↑
. شریف رضى، محمّد بن حسین، نهج البلاغه، ترجمه و شرح على نقى فیض الاسلام اصفهانى‏، چاپ پنجم، تهران، مؤسّسۀ چاپ و نشر تألیفات فیض الإسلام، ۱۳۷۹ ش، ج ۱، ص ۱۲۴؛ در نهج البلاغه‏هاى چاپى شرح ابن أبى الحدید و شرح ابن‌میثم و ترجمۀ فیض الاسلام و صبحى صالح، تاریخ بیان این خطبه، پس از جملۀ نعمان بن بشیر انصارى به عین التّمر ذکر شده است، ولى در هر دو روایت الغارات، تاریخ طبرى، انساب الأشراف و کامل ابن اثیر، مناسبت بیان آن پس از شنیدن سقوط مصر و شهادت محمّد بن أبى بکر آمده است. جعفری، سیّد محمّد مهدی، پرتوی از نهج البلاغه، چاپ دوم، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۴، ج ۱، ص ۴۵۱٫ ↑
دانلود پایان نامه
. نهج البلاغه، خطبه ۳۹٫ ↑
. همان، خطبه ۲۵٫ ↑
. همان، خطبه ۱۸۰٫ ↑
. همان. ↑
. همان، خطبه ۱۶۶٫ ↑
. همان، خطبه ۲۵٫ ↑
. خطبه ۹۷٫ ↑
. نک: دلشاد تهرانی، مصطفی، کاخ تباهی (ریخت شناسی خودکامگی در نهج البلاغه)، تهران، دریا، ۱۳۸۷، صص ۴۸-۵۸٫ ↑
. فراهیدی، پیشین، ج ۸، ص ۱۴؛ ابن‌منظور، پیشین، ج ۳، ص ۸۱٫ ↑
. فراهیدی، پیشین، ج ۵، صص ۶۶۱-۶۶۲؛ ابن‌فارس، أحمد بن فارس‏، معجم مقاییس اللّغه، تصحیح عبدالسّلام محمّد هارون، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۴۰۴ق، ج‏ ۵، ص ۱۵۴؛ راغب اصفهانی، پیشین، ص ۶۹۷؛ ابن‌منظور، پیشین، ج ۵، صص ۱۲۵-۱۳۱٫ ↑
. جعفری، محمّد تقی، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، چاپ هفتم، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۶، ج ۱۶، ص ۲۳۹٫ ↑
. راغب اصفهانى، پیشین، ص۵۸۰؛ ابن منظور، پیشین، ج ‏۱، ص ۳٫ ↑
. کواکبی، سیّد عبدالرّحمن، طبایع الاستبداد و مصارع الاستبعاد، ترجمۀ عبدالحسین میرزای قاجار، نقد و تصحیح محمّد جواد صاحبی، چاپ دوم، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۲، صص ۴۱-۴۲٫ ↑
. عبدالرّحمن بن خلدون، مقدّمه ابن‌خلدون، ترجمۀ محمّد پروین گنابادی، چاپ چهارم، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۵۹، ج ۱، ص۲۹۰٫ ↑
. نهج البلاغه، خطبه ۲۱۶٫ ↑
. همان. ↑
. همان، نامه ۵٫ ↑
. همان، حکمت ۱۶۰٫ ↑
. همان. ↑
. همان، نامه ۵۳٫ ↑
. دلشاد تهرانی، مصطفی، تفسیر موضوعی نهج البلاغه، قم، نشر معارف، ۱۳۹۱، ص ۱۴۳٫ ↑
. نهج البلاغه، نامه ۵۳٫ ↑
. کواکبی، پیشین، ص۴۲٫ ↑
. نهج البلاغه، نامه ۵۳٫ ↑
. همان، حکمت ۱۶۱٫ ↑
. ابن‌خلدون، پیشین، صص ۳۲۰-۳۲۱٫ ↑
. خوانسارى، محمّد بن حسین، شرح غرر الحکم و درر الکلم، چاپ چهارم، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۶ش، ج ‏۱، ص ۳۹۰٫ ↑

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*