فناوری

بررسی بازی Umbrella Corps؛ لکه ننگی بر پیشانی ژاپنی ها

بر کسی پوشیده نیس که سری بازی Resident Evil بعد از جدایی شینجی میکامی از شرکت کپکام، وارد سراشیبی پیشگیری ناپذیری شد و از اون زمان، روندی نزولی در پیش گرفته. با اینکه معرفی Resident Evil VII طی کنفرانس سونی در E3 2016 کمی ما رو نسبت به آینده این فرنچایز امیدوار ساخت اما حقیقت ماجرا اینه که با عرضه نسخه های شماره دار و اسپین آفای ضعیف طی چند سال گذشته، تا وقتی که بازی به دستمون نرسه نمی تونیم از موفقیت اون مطمئن باشیم.

در حالی که کپکام طی یکی دو سال گذشته تصمیم بر اون گرفت تا به جای پیشرفت نسخه های جدید، تمرکزش رو روی ارائه ورژن Remaster عناوین اول Resident Evil که موفقیتی از پیش تعیین شده دارن معطوف کنه، تیمی کوچیک از این شرکت مشغول ساخت یه بازی اسپین آف با بودجه ای محدود با عنوان Umbrella Corps بوده که سبک و راه روشی به طور کامل متفاوت با قبل داشته و تجربه ای چندنفره و Co-Op واسه گیمرها به ارمغان می آورد.

اجازه بدین تکلیف رو از همین حالا مشخص کنیم؛ همونطور که شایدً از تیتر این مقاله هم حدس زده این، قرار نیس به تعریف و تعریف از Umbrella Corps بپردازیم و در همین اول باید گفت که کپکام شکستی بزرگ رو با ساخت این بازی تجربه کرده و به روشنی میشه تلاش ناامیدانه شرکت ژاپنی واسه جذب مخاطبان جدید و غربی رو به سمت فرنچایز Resident Evil دید.

در زمونه ای که بازیای آنلاین اهمیتی به مراتب بیشتر از قبل پیدا کردن و بعضی از کمپانیای نه خیلی محبوب صنعت بازی مانند اکتیویژن و یوبیسافت، درآمدی کلان مثل این عناوین به ، خیلی دور از انتظار نیس که دیگه کمپانیای بازیسازی هم دنباله روی اونا شده و تلاش بر ارائه عناوینی آنلاین و Co-Op محور داشته باشن.

Umbrella Corps شاید از دید تئوری و روی کاغذ، ایده های نابی داشته باشه اما مبرهنه که تیم پیشرفت دهنده از تحقق رویاهای بلندپروازانه خود و اجرا اونا به شکل یه بازی ویدیویی سرگرم کننده ضعیف بوده. در نگاه اول، Umbrella Corps عنوانی با محتویات فراوون به نظر می رسه، عنوانی که سلاحا و شخصی سازیای جور واجور واسه گیمر به ارمغان می آورد و می تونه گیم پلی تاکتیکال رو به دنیای وحشتناک Resident Evil آورد.

اما به محض اینکه وارد بازی میشین، محدودیتا خود رو نمایان می کنن. اولین و بزرگترین مشکل بازی که برخورد با اون در عنوانی به طور کامل آنلاین و چندنفره بسیار عجیب به نظر می رسه، تعداد خیلی کم مدهای بازیه. در واقع فقط دو مد با اسمای One Life Match و Multi-Mission در بازی دیده میشه که به ترتیب همون مدهای Team Deathmatch و Kill Confirmed بقیه عناوین مشابه هستن.

در هر مد، گیمرها به شکل دو تیم ۳ نفره وارد بازی می شن و باید ضمن دنبال کردن اهدافی مشخص و از پیش روی برداشتن افراد تیم حریف، به مقابله با زامبیا هم بپردازند؛ زامبیایی که هوش مصنوعی نامتعادل اونا کم کم شکلی آزاردهنده به خود میگیره. در واقع وقتی ساعتا به پای بازی بشینین متوجه میشین که زامبیا یا به طور کامل اهمیتی واسه افراد حاضر در نقشه قائل نیستن و یا یه دفعه فوج فوج به اونا حمله میارن. البته شاید بعضیا این موضوع رو به پای غیرقابل پیش بینی بودن حرکات زامبیا بذارن و به دنبال اون، این مسئله رو پوئنی مثبت تلقی کنن اما واقعا مشکل از هوش مصنوعی ضعیف زامبیا ناشی شده.

مثل تموم بازیای مشابه، Umbrella Corps به هنگام ورود به هر بازی، سلاحا و لوازم مشخصی شامل یه اسلحه اصلی و جانبی، نارنجک و هم سلاحای سردی به نام Brainer در اختیار گیمر قرار میده و حالا خوبیش اینه میشه آیتمای جدیدی هم به این سلاحا اضافه کرد و کارکرد اونا رو بهبود داد.

اما اجازه بدین مشکلی خرق عادت رو توضیح بدیم که اصلی ترین دلیل بروز اون، نامتعادل بودن بازیه. سلاحای سرد بازی، از یه جور توانایی شارژ استفاده میکردن که دلیل می شه بشه به کمک اونا، دشمنان رو با یه ضربه از پیش روی برداشت. به دنبال همین مسئله، تمرکز گیم پلی به شکلی احمقانه روی سلاحای سرد معطوف شده و بیشتر بازیکنان بهتر می دونن به جای به کار گیری سلاحای گرم، به جهات جور واجور نقشه دویده و با یه ضربه، اعضای تیم حریف رو از پیش روی بردارن.

شاید یکی از تک و توک نقاط قوت Umbrella Corps، به کار گیری نقشه های کوچیکی باشه که هر یک یادآور لوکیشنی خاص در عناوین قبلی Resident Evil هستن. حالا خوبیش اینه طراحی نقشه ها به شکلی مناسب انجام شده و نه فقط حس نوستالژی رو در دل گیمر زنده می کنه، بلکه در خدمت گیم پلی تقریبا تاکتیکال بازی هم بوده و اگه با دوستان مشغول به تجربه بازی باشین و خبری از دویدن و کشتن به کمک اسلحه سرد نباشه، می تونین از هر دست کمی لذت ببرین.

جمع بندی

با اینکه Umbrella Corps براساس ایده های جاه طلبانه ساخته شده اما در دوره و زمونه ای که بازیای تاکتیکال شکلی جدی به خود گرفتن و عناوینی چون Rainbow Six: Siege به بازار اومده ان، بعیده هیچ گیمری حتی حاضر به تجربه هرچند کوتاه Umbrella Corps باشه. حتی نگارنده این مطلب هم اگه به دلایل مشخص مجبور به تجربه بازی نبود، ترجیح می داد تا وقت خود رو صرف دیگه عناوین مهم چند وقت گذشته کنه.

بعد از پیشرفت بازی فاجعه بار Resident Evil: Operation Racoon City از طرف کپکام که دقیقاً اهداف مشابهی با Umbrella Corps رو دنبال می کرد، واقعا بعید به نظر می رسید که شرکت ناشر ژاپنی دوباره اینجور راهی رو در پیش گیرد و فرنچایز Resident Evil که بر خلاف تموم مسائل سالای گذشته، هنوز طرفداران خاص خود رو حفظ کرده رو به اینجور سرنوشت غم انگیز و اسفناکی دچار کنه.

مسائل مختلفی از جمله گیم پلی بسیار ضعیف، گرافیک نه خیلی چشم نواز به همراه مشکلاتی چون افت فریم دائمی، صداگذاری احمقانه (که همیشه انگار امضای سری Resident Evil حساب می شده اما هیچ وقت تا این حد فاجعه بار نبوده) و البته قیمت گذاری عجیب دلیل گشته تا Umbrella Corps به یکی از بی ارزش ترین عناوین امسال و حتی نسل هشتم بازیای ویدیویی تبدیل شه. اگه به هر دلیلی میخواستین که واسه خرید نسخه اصلی این بازی مبلغ ۳۰ دلار رو بپردازید، به شما پیشنهاد می کنیم تا وقتی که تخفیفای تابستونی استیم ادامه داره، نسبت به خرید عناوینی به مراتب ارزشمندتر و هم به مراتب ارزون قیمت تر دست به کار شین.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *